Hazrat Abu Bakr Siddique

 

(Radi Allah Unho)

 

Mohamed Juzoef Tangali

 

1. Eerdere leven

Hazrat Sayyiduna Abu Bakr radi Allahu anho’s echte naam was Abdullah. Hij kreeg de titel “As Siddique” of"Getuige der Waarheid.” Zijn vader, 'Oesman, was bekend als Abu Quhafah en zijn moeder Salma als Ummul Khair. Hij was twee en een half jaar jonger dan Sayyiduna Rasoeloellah  (sallal laahu alaihi wasallam).

Hij was de eerste onder de Sahaba (Metgezellen) die tot de islam bekeerde. Hij vergezelde Sayyiduna Rasoeloellah  gedurende de Hijrah (migratie) naar Madinatul Munawwarah. Hazrat Sayyiduna Abu Bakr  was een handelaar. Hij bevrijdde vele slaven inclusief Sayyiduna Bilal  en Sayyiduna Umayyah bin Qahaf . Ook participeerde hij in alle oorlogen waarin Sayyiduna Rasoeloellah  tegen de Koeffar (0ngelovigen) moest vechten.

Sayyiduna Abu Bakr  hield meer van zijn geloof dan wat anders. In de oorlog van Badr vocht zijn zoon Sayyiduna Abdur Rahman  aan de kant van de Koeffar. Nadat hij bekeerde tot de islam vertelde Sayyiduna Abdur Rahman  aan zijn vader, "o vader, tijdens de oorlog in Badr kwam u twee keer onder mijn zwaard, maar uit liefde voor u trok ik mijn hand terug." Daarop reageerde Sayyiduna Abu Bakr  , "zoon, als jij slechts één keer onder mijn zwaard was gekomen dan was jij niet meer in leven." Hazrat Abu Bakr  was zo onbuigzaam in zijn geloof.

Tijdens de oorlog van Tabuk doneerde hij al zijn rijkdom ten behoeve van de oorlog, en toen Sayyiduna Rasoeloellah  hem vroeg, “wat hebt u voor uw gezin achtergelaten?" antwoordde hij, Allah en Zijn Rasoel .”

2. Als een kalief

Na zijn verkiezing als kalief sprak Sayyiduna Abu Bakr  de moesliems aan met de volgende woorden:

"O mensen! Ik ben verkozen door u als uw leider, hoewel ik niet beter ben dan u. Als ik (iets) onrecht doe verbeter mij dan. Luister, waarheid is honing en leugen is oneerlijkheid. De zwakke onder u zijn de machtigen in mijn ogen zolang ik hun belasting niet geef. De machtige onder u zijn de zwakke in mijn ogen zolang ik bij hen geen belasting heb geïnd, wat van een ander is.

"Luister aandachtig, als mensen hun streven op het Pad van Allah Ta’ala (Almachtige) opgeven, zal Allah Ta'ala Zijn onbehagen op hen doen neerdalen. Als mensen kwaaddoeners worden zal Allah Ta'ala tegenspoed aan hen doen toekomen.

"Gehoorzaam mij zolang ik Allah Ta’ala en Zijn Rasoel  gehoorzaam. Als ik ongehoorzaam ben jegens Allah en Zijn Rasoel  , wees dan ongehoorzaam aan mij."

Zo was de eerste kalief van de islam. Feitelijk zou de wereld een betere plaats zijn geweest om te leven als wij leiders als Sayyiduna Abu Bakr  hadden. Sayyiduna Abu Bakr  stuurde Sayyiduna Usamah  op expeditie naar Syrië om tegen de Romeinen te vechten, zelfs destijds moest hij aandacht hebben voor alle interne problemen van de islamitische Staat.

Het nieuws, dat Sayyiduna Rasoeloellah  was overleden liet sommige nieuwe moesliems denken, dat de islamitische Staat uiteen zou vallen. Daarom weigerden zij om Zakaat (armenbelasting) te betalen. Deze nieuwe moesliems konden nog niet aan hun geloof en de vereisten voldoen. Sayyiduna Abu Bakr  verklaarde, "Bij Allah! Zelfs als een enkele stoffendraad door een persoon verschuldigd is zal hij die moeten geven. Als hij weigert, zal ik oorlog aan hem verklaren."

 

3. Afvalligen en bedriegers

Sommige mensen waren afvalligen en bedriegers. Tulaiha, Musailimah, Maalik bin Nuwairah, Aswad Ansi en een vrouw Sajah claimden, dat zij profeten waren en veroorzaakten daardoor grote verwarring. Sayyiduna Abu Bakr  reageerde snel en nam actie tegen die bedriegers.

Sayyiduna Khalid bin Walid  werd naar Tulaiha gestuurd om tegen hem op te treden, maar de laatste vluchtte naar Syrië en werd later daar een moesliem. Maalik bin Nuwarah werd vermoord. Sayyiduna Ikramah  en Sayyiduna Surahbil  werden naar Musailimah gestuurd om tegen hem op te treden, maar zij werden verworpen. Sayyiduna Abu Bakr  stuurde vervolgens Sayyiduna Khalid bin Walid  om de beruchte Musailamah, die trouwde met Sajah, aan te pakken. In het gevecht dat volgde vermoorde hij Musailamah. Niet alleen Musailamah, maar ook Aswad Ansi claimde dat hij profeet was. Dit gebeurde zelfs toen Sayyiduna Rasoeloellah  nog fysieke op de wereld was. Aswad werd gedood door de moesliems van Jemen. Sayyiduna Abu Bakr  vluchtte en beide acties redden de islamitische Staat van het serieuze gevaar van chaos en verwarring. Hij kon nu aandacht hebben voor de andere urgente problemen.

 

 

4. Tijdperk van de bezetting

Gedurende zijn Khilaafat moest Sayyiduna Abu Bakr  in actie komen tegen het Iraanse Keizerrijk. De keizer van Iran, Khusrou Parvez, was namelijk vermoord door zijn zoon Shirooya en het keizerrijk belande in chaos en verval. Hurmuz, de Perzische gouverneur van Irak was heel gastvrij voor de Arabieren, maar wreed tegen de moesliems die in dat gebied leefden.

Sayyiduna Abu Bakr  stuurde Sayyiduna Muthamia  om tegen de Iraniërs in Irak in actie te komen. Zijn strijdkrachten waren onvoldoende en Sayyiduna Khalid bin Walid  werd met een versterking daar heen gestuurd. Het moesliem leger bezetten veel gebieden van het Iraanse keizerrijk gedurende vele oorlogen.

Sayyiduna Abu Bakr  richtte daarna zijn aandacht op de Romeinen die problemen veroorzaakten op de Noordwest frontlinie. Sayyiduna Abu Bakr  stuurde vier aparte legereenheden onder gezag van bevelhebbers Sayyiduna Ubaidah bin Jarrah, Sayyiduna Amr Ibnul As, Sayyiduna Yazid bin Abu Sufyaan en Sayyiduna Surahbil bin Hasnal (radi Allahu anhumul ajma'in) om tegen de Romeinse militaire macht te vechten.

De vier legereenheden vormden aldaar een integrale militaire eenheid die effectiever de Romeinen trotseerden. De Romeinen hadden een leger van 150.000 soldaten, terwijl het leger van de moesliems slechts uit 24.000 soldaten bestond . Versterking werden gevraagd. Sayyiduna Abu Bakr  gaf bevel aan Sayyiduna Khalid bin Walid  om de leiding aan het front van Irak over te nemen en gaf bevel aan Sayyiduna Muthanna  om spoedig naar de Syrische front te gaan om daar te helpen strijd te leveren tegen het enorme Romeinse leger. Op het moment dat de legers elkaar in Yarmuk ontmoetten kwam Sayyiduna Abu Bakr  te overlijden. In deze oorlog werden de Romeinen volledig verslagen.

 

 

 

5. Overlijden

Sayyiduna Abu Bakr  werd ziek gedurende bovengenoemde oorlog en overleed op 21 Jamadi-ul-Aakhir 13 A.H. (22 August 634). Zijn heerschappij duurde 2 jaar en 3 maanden. Hij werd 63 jaar oud.  Een van de vele bijdragen van Sayyiduna Abu Bakr  was de collectie en compilatie van de Heilige Qur’aan.

 

 

6. Persoonlijk leven

Sayyiduna Abu Bakr  leefde een erg eenvoudig, vroom en oprecht bestaan. Hij was een ware dienaar van Allah Ta’ ala en een accurate volgeling van Sayyiduna Rasoeloellah . Hij droeg eenvoudige kleren en zijn maaltijden waren zeer bescheiden. De huishouding kreeg zijn aandacht en in de nacht ging hij naar buiten om arme en noodlijdende mensen op te zoeken. Nederigheid en zelfbeheersing waren de sleutels van zijn karakter. Hij voelde zich verlegen wanneer mensen hem prezen of enorm respecteerden. Vaak vastte hij gedurende de dag en bracht hij de nacht door in Salaah (gebed) en meditatie. Sayyiduna Abu Bakr  was een grote redenaar en een meester op het gebied van genealogie. In werkelijkheid was hij een bijzondere heilige en de grootste Aliem (Schriftgeleerde). Hij gebruikte al zijn vermogen om de interesse in de islam te promoten.