De juridische classificatie van Ahadith

Mohamed Juzoef Tangali

Allah Ta’ala openbaart:

“Wij hebben, zonder enige twijfel, nedergezonden de boodschap; en Wij zullen het absoluut bewaken (tegen vervalsing)” Qur’aan (Makkie) Surah Al Hijr15:9

Inleiding

De belofte die door Allah Ta’ala gemaakt wordt in bovenstaand vers is exact gedurende de afgelopen veertien eeuwen vervuld in de onbetwiste zuiverheid van de Qur’aan tekst. Wat vaak vergeten wordt door vele moesliems is, dat de Goddelijke belofte ook betrekking heeft op de Soennah van de Heilige Profeet Mohammed , omdat de Soennah de praktische toepassing en implementatie is van de Heilige Qur’aan. De wijze woorden van de Profeet zijn: “De Heilige Qur’aan kan niet zonder de Soennah (Ahadith = overleveringen van de Profeet) goed begrepen kan worden.”

Allah Ta’ala behoedde de Soennah door het voor de Sahaaba’s (metgezellen van de Profeet) mogelijk te maken en degenen na hen (Taaba en Taaba’ien) de Ahadith van buiten te leren, op te schrijven en de toepassing ervan te continueren voor gezegende ‘best practice’ van de Soennah.

Later, toen de authenticiteit van de Soennah geleerdheid begon te verzwakken heeft Allah Ta’ala de moesliem Ummah ertoe bewogen onderzoekers te zoeken die buitengewone begaafde geheugen en een sterk analytisch vermogen hadden. Deze begaafde analisten reisden onvermoeibaar door verre streken om duizenden Ahadith te verzamelen en de proper woorden van de profetische wijsheid te classificeren naar:

· Zwak geheugen,

· Vervalsing door gewetenloze leugenaars,

· Verklaringen van een groot aantal Ulama (islamitische schriftgeleerden), de metgezellen en degene die hun pad vervolgden.

Alle Ahadith die wij vandaag de dag kennen werden geselecteerd door de onderzoekers bij verschillende hadith vertellers op basis van ‘exacte vertellingen (woordelijk) met details van de familiebanden inclusief de biografieën’.

De wetenschappelijke methodologie van de onderzoekers van de Ahadith en hun classificatie wordt in dit artikel kort beschreven.

Componenten van de Hadith

Een hadith bestaat uit drie componenten.

Matn, isnad en taraf (begin van de zin van tekst die refereert naar de overlevering, acties of karakters van de Heilige Profeet of zijn overeenstemming met andere acties). De authenticiteit van de hadith hangt af van de geloofwaardigheid van de vertellers en de verbandscontrole tussen hen onderling.

Classificaties van Hadith

Er zijn veel classificaties van de hadith gemaakt. Vijf van deze classificaties worden in onderstaand organogram weergegeven en aansluitend toegelicht.

1. Overeenkomstig de referentie van een bijzondere autoriteit

Binnen deze classificatie kunnen vier typen hadith worden geïdentificeerd.

• Qudsi (Goddelijk): een openbaring van Allah Ta’ala; overgebracht met de woorden van de Profeet.
• Marfoe (verheven): een vertelling van de Profeet, bijvoorbeeld “ik hoorde de Profeet zeggen….”.
• Mauqoef (onderbroken): een vertelling van slechts één metgezel, bijvoorbeeld “wij werden opgedragen …….”.
• Maqtoe (onverbiddelijk): een vertelling van een opvolger.

2. Overeenkomstig aan de link van een Isnad (onderbroken of ononderbroken)

Binnen deze classificatie kunnen wij zes typen identificeren.

• Musnad (plechtig gedragen): een hadith die wordt gedragen door een orthodox, dat gebaseerd is op wat hij geleerd heeft van zijn leraar gedurende een tijd dat het leren leuk was.
• Moestassil (voortdurend): een hadith met een ononderbroken Isnad die teruggaat tot een metgezel of opvolger.
• Moersal (haastig, gejaagd): als de link tussen de opvolger en de Profeet wordt gemist, bijvoorbeeld wanneer een opvolger zegt “de Profeet zei……..”.
• Moenqati (onsamenhangend): een hadith die niet aansluit bij personen vóór de opvolger, bijvoorbeeld sluit dichter bij een orthodox die de hadith vertelde.
• Moe’adal (stomverbaasd): een hadith wiens verteller twee of meerdere opeenvolgende vertellers overslaat in de Isnad.
• Moe’allaq (ophangend): een hadith wiens verteller de hele Isnad verzuimt en de Profeet direct citeert (de link vanaf het begin wordt gemist).

3. Aantal vertellers die betrokken zijn bij iedere Isnad

Vijf typen hadith kunnen wij binnen deze classificatie identificeren.

• Moetawatir (achtereenvolgens): een hadith die verteld is door een groot aantal mensen zodat zij gezamenlijk niet als leugenaars kunnen worden aangezien.
• Ahad (op zichzelf): een hadith die verteld is door mensen die het aantal vertellers van de Moetawatir niet overtreft. Deze hadith wordt verder gerangschikt in:
• Mash’hoer (welbekend): hadith verteld door meer dan twee mensen.
• Aziz (zeldzaam, uitzonderlijk): in iedere fase van de Isnad zijn slechts twee vertellers gevonden die deze hadith konden navertellen.
• Gharib (onverklaarbaar, onbekend): op sommige fasen van de Isnad wordt slechts één verteller gevonden die de hadith verhaald.

4. Karakter van de tekst en Isnad

• Moenkar (afgekeurd): een hadith die verhaald is door een ‘zwak’ verteller en wiens vertelling botst met een ander authentieke hadith.
• Moedraj (tussengevoegd): een toevoeging door een verteller aan de tekst van een verhaalde hadith.

5. Geloofwaardigheid en geheugen van de vertellers

Dit bepaald het laatste oordeel op een hadith waarbij vier typen worden gevonden.

• Sahih (krachtig en foutloos): Imam Al-Shafi’i verklaart de volgende vereisten voor een hadith die niet moetawatir is, om acceptabel te zijn “iedere verteller moet trouw zijn aan het geloof, hij moet gekend worden als een waarheidsspreker in zijn vertelling, er moet begrepen worden wat hij verteld, bekend zijn met hoe een andere uitdrukking de betekenis kan veranderen en hij moet de hadith woordelijk kunnen vertellen én niet alleen de betekenis ervan”.
• Hasan (juist): een hadith waarvan de oorsprong bekend is en de vertellers eenduidig zijn.
• Da’if (zwak): een hadith die onvoldoende is om de status van Hasan te bereiken. Normaal gesproken is de zwakheid te vinden in:
• een onderbreking in de Isnad in welk geval de hadith (overeenkomstig de soort onderbreking) moenqati, moe’allaq, moe’dal of moersal is of
• één van de vertellers heeft een verachtelijk karakter heeft vanwege zijn leugens, buitensporige fouten, protest tegen de vertelling van meer realistische bronnen, betrokkenheid in innovatie of dubbelzinnigheid van zich zelf.
• Maudu’ (verzonnen of vervalst): een hadith waarvan de tekst contra de vastgestelde normen van de Profeet’s gezegden is of tussen de vertellers een leugenaar bevind. Verzonnen hadith worden eveneens herkend aan de externe bijkomstigheden zoals de datum, tijd of een bijzonder voorval.